Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Piercing και οδοντιατρικη..

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης αποτελεί μια αρκετα διαδεδομένη συνηθεια πλεον,το piercing(πιρσινγκ)  ή αλλιώς η διάτρηση του δέρματος ή άλλων σημείων του σώματος και με σκοπό την τοποθέτηση κοσμημάτων.

Εμάς θα μας απασχολήσει η τοποθέτηση που αλλού;στο στόμα!

      


Η τοποθέτηση κοσμημάτων στη γλώσσα ή περιστοματικά πχ στα χείλη αποτελεί μια μορφή αυτοέκφρασης στη σημερινή κοινωνία.Είναι σαν τα τατουάζ.Δε θα μπω στη διαδικασία να πω αν είναι όμορφα ή όχι.Όπως όλα τα πράγματα,σε άλλους αρέσουν και σε άλλους δεν αρέσουν.

Η ερώτηση είναι όμως : Είναι ασφαλή;Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις όπου δημιουργήθηκε πρόβλημα;


                     


Καταρχήν η διαδικασία πρέπει να γίνεται σε ένα πολύ καθαρό στούντιο αισθητικής.Όπως και τα τατουάζ,έτσι και το piercing θα πρέπει να γίνεται από επαγγελματίες και το βασικό κριτήριο δεν πρέπει να είναι το κόστος.Και εδώ παίζουμε με την υγεία μας,οπότε το πιο φθηνό δεν είναι και το πιο καό.Μπορεί μείωση του κόστους να σημαίνει αντίστοιχη μείωση στα απολυμαντικά που χρησιμοποιεί ή έκπτωση στις συνθήκες υγιεινής.

ΠΡΟΣΟΧΗ : Για ακόμα μια φορά δεν λέω ότι ο πιο ακριβός είναι και πιο καλός.Το θέμα είναι να είναι σωστός επαγγελματίας αυτός που θα αναλάβει την διαδικασία.
Για το λόγο αυτό,αν αποφασίσετε τελικά,θα πρέπει να πάτε από το στούντιο και να διαπιστώσετε με τα ματάκια σας πως και σε τι συνθήκες γίνεται η διαδικασία.

  • Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις κατά τις οποίες έχει μεταφερθεί ηπατίτιδα Β,λόγω μη καλά αποστειρωμένης βελόνας.Το ίδιο ισχύει και για άλλες μορφές ηπατίτιδας ή ακόμα και HIV λοίμωξης.
  • Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αιμορραγίας λόγω μη σωστής γνώσης της ανατομίας της περιοχής και ο "επαγγελματίας" χτύπησε μεγαλο αγγείο στην περιοχή.
  • Έχει αναφερθεί μερική απώλεια γευσης ή απώλεια κινητικότητας της γλώσσας λόγω τρώσης των νεύρων της περιοχής.
Όλα τα παραπάνω είναι case reports,δηλαδή δεν έχει γίνει ολοκληρωμένη μελέτη για τα αποτελέσματα του piercing στο στόμα, παρά μόνο μεμονωμένα περιστατικά.


Άρα γιατρέ γιατί μας τρομοκρατείς;Εγώ το έχω αποφασίσει.Θα κάνω piercing.Έληξε!
Πρέπει όμως να προσέχω κάτι;


                        


Αν το αποφασίσατε αγαπητέ αναγνώστη,μπράβο σας και εύγε.Αφού κάνετε την τοποθέτηση θα πρέπει να προσέχετε τα ακόλουθα :

1. Να βάζετε και να βγάζετε τα κοσμήματα με καθαρά χέρια.Αντίθετα από τα αυτιά,που και εκεί επιβάλλεται αλλά οκ,μπορούμε να το παραβλέψουμε ορισμένες φορές,το piercing στο στόμα,μπορεί να αποτελέσει μεγαλύτερη εστία μικροβίων.
2. Να καθαρίζετε σχολαστικά την περιοχή για να αποφεύγετε την κατακράτηση τροφών ,μικροβίων ή οτιδήποτε.
3.Nα προσέχετε να είναι καλά κουμπωμένο το κόσμημα και να μην ειναι χαλαρό.Δε θέλετε να καταλήξετε σαν τον ασθενή της παρακάτω φωτογραφίας που το κατάπιε!

 
 
4. Να προσέχετε τραυματισμούς στα δόντια λόγω της τάσης να παίζετε με το piercing της γλώσσας και να το χτυπάτε στα δόντια



5. Na προσέχετε σε βλάβες στα ούλα,από τη επαφή με το piercing.
6.Nα ελέγχετε μόνοι σας την περιοχή του piercing για πρήξιμο,πόνο ή κάτι άλλο που μπορεί να είναι ένδειξη προβλήματος.
7.Να πηγαίνετε τακτικά στον οδοντίατρο ή τουλάχιστον γρήγορα,ανα εμφανιστεί καποιο πρόβλημα στο στόμα,κοντά στην περιοχή του piercing.

Και σίγουρα να μην ξεχνάτε..να χαμογελάτε!Τόσο πόνο τραβήξατε!

                   

Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Ποια οδοντόκρεμα είναι η καλύτερη;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι οι οδοντόκρεμες.

Μια από τις συνηθισμένες ερωτήσεις που κάνουν οι ασθενείς είναι ποιά οδοντόκρεμα είναι καλύτερη.

Η απάντηση στο συγκεριμένο ερώτημα δεν είναι απλή γιατί εξαρτάται από κάποιες παραμέτρους.

Οι κυριότερες είναι η κατάσταση του στόματος ή το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ασθενής αλλά και η ενημέρωση του κάθε οδοντίατρου σχετικά με τις οδοντόκρεμες που κυκλοφορούν.

Πάμε να δούμε μία-μία τις παραμέτρους:

1. Η κατάσταση του στόματος.

 Ένας ασθενής ο οποίος βουρτσίζει καθημερινά δύο φορές την ημέρα και κάνει και μεσοδόντιο νήμα,και στο στόμα του δεν έχει πολλά σφραγίσματα ή έχει να κάνει κάποια καινούρια τερηδονική βλάβη πάνω από ένα χρόνο και βρίσκεται σε σύστημα επανάκλησης,δηλαδή επισκέπτεται το γιατρό κάθε έξι μήνες ή έναν χρόνο δε χρειάζεται να πάρει κάποια συγκεκριμένη οδοντόβουρτσα.

Κυριολεκτικά όποια του κάνει κλικ στο μάτι και του αρέσει,ας την πάρει.

             

Η παραπάνω περιγραφή σκιαγραφεί το πορτρέτο του συνειδητοποιημένου ασθενή ο οποίος δεν έχει πολλά προβλήματα με τα δόντια του.Δυστυχώς βέβαια οι ασθενείς που εμπίπτουν στην παραπάνω περιγραφή δεν είναι τόσο πολλοί όσο θα θέλαμε.

Αν ο ασθενής έχει πρόβλημα με πολλές τερηδόνες,τότε πρέπει να διερευνήσουμε που οφείλεται αυτό.Μπορεί πχ να οφείλεται σε κατανάλωση πολλών καφέδων με ζάχαρη,αναψυκτικών ή γλυκών.Μπορεί να οφείλεται στο γεγονό ότι δεν βουρτσίζει επαρκώς ή με σωστό τρόπο ή τέλος σε μια κατάσταση πχ ξηροστομία,ελαττωμένη δηλαδή ποσότητα σάλιου,η οποία μπορεί να οφείλεται σε ασθένεια ή σε κάποια φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει.
Αυτοί οι ασθενείς,εκτός  από συχνές επανεξετάσεις πχ ανά τέσσερις μήνες και όχι ανά έξι,πρέπει να πάρουν κάποιες φαρμακευτικές οδοντόκρεμες που έχουν περισσότερο φθόριο από το κανονικό.Φυσιολογικά οι οδοντόκρεμες των ενηλίκων περιέχουν μέχρι 1450 ppm(μέρη στο εκατομμύριο) φθόριο.Αυτές οι "ειδικές φθοριούχες" οδοντόκρεμες περιέχουν 2500 ή 5000ppm φθορίου.Τέτοια είναι η Duraphat από την Colgate.

Αν ο ασθενής έχει πρόβλημα με τα ούλα,δηλαδή περιοδοντίτιδα,υπάρχουν φαρμακευτικές οδοντόκρεμες για την αντιμετωπιση του μικροβιακού φορτίου.Οι οδοντόκρεμες αυτές περιέχουν,εκός από τρiclosan(το οποίο είναι αντι-μικροβιακός παράγοντας και υπάρχει σε αρκετές οδοντόκρεμες),και άλλους αντιμικροβιακούς παράγοντες όπως χλωρεξιδίνη ή άλλες ουσιες πχ αιθέρια έλαια.

Τι πρέπει να προσέχουμε όμως;Η χλωρεξιδίνη και γενικά τα στοματικά διαλύματα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται αμέσως μετά το βούρτσισμα,όταν η οδοντόκρεμα περιέχει τη δραστική ουσία sls(sodium lauryl sulfate).Το sls είναι καθαριστικό και χρησιμοποιείται σε διάφορα απορρυπαντικά αλλά και στος οδοντόκρεμες. Είχε γίνει μια μεγάλη συζήτηση πριν από λίγα χρόνια στο εξωτερικό σχετικά με τη σύνθεση της οδοντόκρεμας(η οποία στην Ελλάδα πέρασε και δεν ακούμπησε,λίγοι οδοντίατροι είναι ενήμεροι,κυρίως από το χώρο του πανεπιστημίου και όχι πάντα),με συνεπακόλουθη δαιμονοποίηση της δραστικής ουσίας sls.

To αποτέλεσμα ήταν να παράγονται πλεον οδοντόκρεμες χωρίς sls,φυσικά με ελαφρώς μεγαλύτερο κόστος.

Το sls δεν έχει σαφεις αντενδείξεις ούτε πρέπει να δαιμονοποιείται.Κάποιες οδοντόκρεμες το έχουν και κάποιες δεν το έχουν.Απλά συνίσταται να μην το χρησιμοποιούν άτομα με ιστορικό ξηροστομίας ή βλεννογονίτιδας γιατί μπορεί να επιτείνει τον πόνο κατά το βούρτσισμα καθώς και στην οξεία φάση των αφθών.

 2.Η ενημέρωση του οδοντιάτρου σχετικά με τις οδοντόκρεμες που κυκλοφορούν

                          

Αυτο δυστυχώς είναι μια πολύ πονεμένη ιστορία.Κυκλοφορούν πολλά σκευάσματα,αλλά πρακτικά λίγοι οδοντίατροι μπαίνουν στη διαδικασία να ενημερωθούν γιατί-σιγά-τι-είναι-μια-οδοντόκρεμα.Επίσης η ενημέρωση γίνεται είτε στα πλαίσια κάποιου συνεδρίου,όπου αρκετοί πέφτουν πάνω στα δείγματα σαν να είναι στο μπουφέ με τα γλυκά(παλαιότερα το έκανα και εγω,για να μην βγάζω την ουρά μου απέξω) ή στηρίζονται στην ενημέρωση αραιά και πού από τις εταιρείες ου έρχονται στο ιατρείο(όπου και εκεί κυρίως κοιτούν τον ιατρικό επισκέπτη και κρίνουν το προιον ανάλογα με τα δωρεαν δείγματα που αυτός έχει φέρει.) .Ακόμα και στο πανεπιστήμιο,όπου υποτίθεται το γνωστικό επίπεδο είναι υψηλό,δεν είναι όλοι επαρκώς καταρτισμένοι σχετικά με τα οδοντατρικά σκευάσματα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το sls.Κάνετε το test σε έναν γνωστό σας οδοντίατρο.Ρωτήστε το απλό.
"Τι είναι sls.Υπάρχουν οδοντόκρεμες χωρίς αυτό;".

Κλείνοντας θα ήθελα να σας πω ότι δεν υπάρχει αυτό που λέμε "ιδανική οδοντόκρεμα". Υπάρχει η οδοντόκρεμα που ταιριάζει σε κάθε ασθενη-εσάς!
 
                                   

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Γιατρέ τί ειναι φθοριωση;

Θέμα της σημερινής ανάρτησης αποτελεί η περιβόητη διαδικασία της φθορίωσης.Πολλές φορές σε αυτό το ιστολόγιο έχει τονιστεί η σημασία της φθορίωσης σαν πολύ σημαντική,αλλά δεν έχω μπει σε λεπτομέρειες σχετικά με την ίδια τη διαδικασία.Για τα οφέλη της φθορίωση έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση(πατήστε εδώ για την ανάρτηση)


Η φθορίωση είναι η διαδικασία της τοπικής εφαρμογής φθορίου,υψηλής περιεκτικότητας στα δόντια.Τα δόντια αποτελούνται εξωτερικά από το σμάλτο(αδαμαντίνη) και πιο μέσα από οδοντίνη.Και τα δύο προστατευτικά αυτά στρώματα,προστατεύουν το νεύρο(πολφό) του δοντιού.


Το φθόριο λοιπόν αντιδρά με την αδαμαντίνη του δοντιού,και κάνει ένα σύμπλοκο μόριο,τον φθοριοαπατίτη.Η λειτουργία του σύμπλοκου αυτού μορίου μοιάζει με τη λειτουργία του κυματοθραύστη στο λιμάνι.

 

 Όπως και στον κυματοθραύστη τα κύματα σκάνε και η ορμή ελαττώνεται οπότε δεν καταστρέφεται το λιμάνι, ετσι και στα δόντια όταν τα μικρόβια του στόματος παράγουν οξέα και πάνε να χαλάσουν τα δόντια,χαλάει αυτή η δομή του σύμπλοκο μορίου αλλά δεν καταστρέφεται το δόντι.








Ποιές είναι οι μορφές φθορίου που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο ιατρείο;

Το φθόριο υπάρχει σε μορφή gel,βερνικιού ή αφρού για εφαρμογή στο ιατρείο.

Πάμε να δούμε πρώτα τη τοποθέτηση φθορίου σε μορφή gel




Όπως βλέπετε στο παραπάνω video,η τοπική εφαρμογή φθορίου σε μορφή gel,γίνεται με τη χρήση προκατασκευασμένων δισκαρίων,στα οποία τοποθετείτε το φθόριο.Έχει προηγηθεί σχολαστικος καθαρισμός των δοντιών,γιατί τα δόντια πρέπει να είναι καθαρά για να δημουργηθεί το σύμπλοκο μόριο του φθοριοαπατίτη.

Ένας άλλος τρόπος είναι η χρήση βερνικιού.Όταν λέω βερνίκι φθορίου δεν εννοώ αυτό






αλλά αυτό




και η διαδικασία φαίνεται στο παρακάτω video




Πάλι σε καθαρά δόντια,τοποθετούμε το βερνίκι,με τη βοήθεια οδοντιατρικού πινέλου και περιμένουμε περίπου 1-2 λεπτά μέχρι να σκληρύνει.Με την επαφή με το σάλιο,το βερνίκι θα σχηματίσει ένα λεπτό υμένιο προστασίας των δοντιών.
Τα παλαιότερα σκευάσματα προκαλουσαν ένα μικρό χρωματισμό των δοντιών.



To θέμα έχει επιλύυθεί πλέον,με τα πιο σύγχρονα σκευάσματα.

Πώς αλλιώς μπορούμε να πάρουμε φθόριο;


                 


Φθόριο μπορούμε να πάρουμε από την οδοντόκρεμά μας,από το στοματικό διάλυμα μας ακόμα και από τη διατροφή μας. Σε ορισμένες χώρες φθόριο μπορεί να ληφθεί και μέσω του πόσιμου νερού,λόφω φθορίωσής του πχ Αμερική ενώ όπου το πόσιμο φθοριωμένο νερό χρησιμοποιείται για το πότισμα καλλιεργειών,τα προοιόντα που παράγονται(και πιθανώς εξάγονται σε άλλες χώρες) περιέχουν αυξημένα ποσοστά φθορίου.

     Είναι ασφαλές γιατρέ;





Παρά το γεγονός ότι έχουν βγει κατά καιρούς συνωμοσιολογικές θεωρίες περί χρησιμοποίησης του φθορίου για κατεύθυνση συνειδήσεων (βλέπε Λιακόπουλος) ή για δηλητηριάσεις ή για μείωση του IQ, τα επιστημονικά δεδομένα συγκλίνουν στο ότι μια ήπια κατανάλωση φθορίου δρα προστατευτικά έναντι της τερηδόνας. Αυτά τα δεδομένα μπορεί να αλλάξουν στο μέλλον,αλλά συμφωνα με τα τρέχοντα επιστημονικά δεδομένα το φθόριο είναι ένας από τους πυλώνες της μείωσης της τερηδόνας παγκοσμίως.

Ποιοί χρειάζονται όμως φθόριο;

                       


Φθόριο χρειάζονται όλοι οι ασθενείς που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου.Δηλαδή παιδιά με τάσεις πολυτερηδισμού,υψηλό τερηδονικό κίνδυνο,σιδεράκια αλλά και ενήλικες με υψηλό τερηδονικό κίνδυνο,εκτεταμένες προσθετικές αποκαταστάσεις,αθλητές πισίνας(που περιέχει χλώριο),άτομα με ειδικές ανάγκες,άτομα με ξηροστομία που είτε οφείλεται σε κάποιο φάρμακο που παίρνουν ή σε ακτινοβολία και συνεπακόλουθη βλάβη των σιελογόνων αδένων,άτομα με ψυχικά νοσήματα κ.α
Περισσότερα για το ποιοι οφελούνται από τη φθορίωση στην αντίστοιχη ανάρτηση(πατήστε εδώ για την ανάρτηση)

Αυτά είχα να σας πω για τη φθορίωση.Ελπίζω να σας ενημέρωσα.

Και μην ξεχνάτε..να χαμογελάτε!

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Eργασίες στα νεογιλά(πρώτα) δόντια

Θέμα της σημερινής ανάρτησης είναι οι οδοντιατρικές εργασίες που γίνονται στα παιδιά ηλικίας 4-14 χρόνων.Και μιλάω για τις εργασίες που γίνονται στα νεογιλά δόντια,δηλαδή τα πρώτα δόντια που βγαίνουν στο στόμα του παιδιού,κατά τη διάρκεια της παιδικής και της πρώτης εφηβικής ηλικίας.

Θυμίζω ότι περισσότερες πληροφορίες για το ποια είναι τα δόντια και με ποια σειρά βγαίνουν στη στοματική κοιλότητα μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο).

Είναι σημαντικό στο σημείο αυτό να ξεκαθαρίσω κάτι.

"Επειδή τα πρώτα δόντια του παιδιου πέφτουν(θα αντικατασταθούν δηλαδή από τα μόνιμα),αυτό δε σημαίνει ότι δε θα πρέπει να τα φροντίζουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο "

Και αυτό γιατί τα μόνιμα δόντια πρέπει να αντικαταστήσουν τα προσωρινά,στο σωστό χρόνο.

Τι εννοώ με αυτό;

 

Έστω ότι ένα προσωρινό δόντι είναι τόσο χαλασμένο (τερηδονισμένο) που θα πρέπει να βγει.Τότε ο οδοντίατρος πρέπει να ειδοποιήσει τους γονείς του παιδιού ότι υπάρχει πιθανότητα όταν είναι έτοιμο να βγει το μόνιμο δόντι να μη βρει τον απαραίτητο χώρο στο στόμα.Να παρεμποδιστεί δηλαδή από τα άλλα δόντια που έχουν προσπαθήσει να κλείσουν το κενό που έχει δημιουργηθεί για να μπορεί να διευκολύνεται η μάσηση. Και αυτό γιατί όταν ένα δόντι βγαίνει,σε οποιαδήποτε ηλικία,τα υπόλοιπα δόντια συγκλίνουν προς το κενό,σε μια προσπαθεια να το κλείσουν κάπως,για να διευκολυνθεί η μάσηση.

 


Πρέπει λοιπόν στα παιδιά να γίνει βίωμα η συχνή επίσκεψη στον οδοντίατρο για πολλούς λόγους οι κυριότεροι των οποίων είναι :

1. Οποιαδήποτε τερηδονική βλάβη στο παιδί έχει πιο γρήγορη εξέλιξη από ότι στον ενήλικα.
2.Όταν το παιδί πηγαίνει στον οδοντίατρο με πόνο,δεν είναι πολύ συνεργάσιμο και δημιουργείται μια μορφή φοβίας για τις οδοντιατρικές επισκέψεις.
3.Με τις τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο διαμορφώνεται μια καλή συνήθεια και το παιδί μαθαίνει να πηγαίνει στον οδοντίατρο,όχι μόνο όταν υπάρχει πρόβλημα και πονάει,αλλά για έλεγχο των δοντιών. Άρα υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα όταν το παιδί γίνει ενήλικας να διατηρήσει αυτή την καλή συνήθεια.
4.Το οικονομικό όφελος είναι μεγαλύτερο τόσο μεσοπρόθεσμα,μια και τα οδοντιατρικής αιτιολογίας προβλήματα δεν εξελίσονται τόσο πολύ,οπότε απαιτείτα μικρότερο κόστος για την αντιμετώπισή τους όσο και μακροπρόθεσμα,μια και με τους συχνούς ελέγχους,μάλλον,δεν έχει τόσο επιβεβαρυμένο οδοντιατρικό ιστορικό,άρα έχει μικρότερες πιθανοτητες να χρειαστεί να επαναλάβει μια οδοντιατρική εργασία.Και αυτό γιατί οποιαδήποτε οδοντιατρικη εργασία δεν είναι για πάντα.Αντίθετα το δόντι είναι μια τέλεια,δομικά και λειτουργικά,μονάδα.

Ποιές όμως είναι οι οδοντιατρικές εργασιες που μπορούν να γίνουν στο παιδί;

 


Πρώτη-πρώτη και η πιο ήπια είναι ο καθαρισμός και η τοπική εφαρμογή φθορίου στα δόντια,η λεγόμενη φθορίωση. Η φθορίωση ενισχύει το δόντι και το προστατεύει από την τερηδόνα.Είναι πολύ σημαντικό να γίνει η πρώτη γνωριμία του παιδιού με τον οδοντίατρο μέσω αυτής της ήπιας, μη παρεμβατικής και ανώδυνης οδοντιατρική διαδικασίας.Η φθορίωση μπορεί να γίνει από τη στιγμή που το παιδί βγάλει δόντια,αλλά συνήθως η πρώτη φθορίωση γίνεται περίπου στην ηλικία των τεσσάρων ετών.

Σε περίπτωση τερηδόνας μπορούν να γίνουν σφραγίσματα στα δόντια του παιδιού.Και αν η τερηδόνα είναι τόσο μεγάλη και έχει χαλάσει πολύ το δόντι,τότε συνίσταται πολφοτομή,δηλαδή αφαίρεση μέρους του νεύρου του δοντιού,μια διαδικασία που μοιάζει με την απονεύρωση(ή ενδοδοντική θεραπεία) πυ κάνουν οι ενήλικες και στη συνέχεια μαι αποκατάσταση που μπορεί να είνα σφράγισμα ή μια στεφάνη η όπως τη λένε στην παιδοδοντιατρική "καπάκι στο δοντάκι"






Και στο στόμα φαίνεται κάπως έτσι




Οι παιδικές στεφάνες δεν είναι τόσο αισθητικές,γιατί δεν είναι κάτι μόνιμο.Τα τελευταία χρόνια βέβαια κυρίς στο εξωτερικό έχυν γίνει παιδικές στεφάνες από αισθητικά υλικά(στο χρώμα του δοντιού). Φυσικά το κόστος είναι αυξημένο,ενώ δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η τεχνική εφαρμόζεται εκτεταμένα στην Ελλάδα.

 

Και φυσικά αν τα δόντια είναι πολύ χαλασμένα μπορούν και πρέπει να γίνουν εξαγωγές.Για τη διατήρηση όμως του χώρου για τα μόνιμα δόντια,καλό είναι να τοποθετηθεί ένα μηχάνημα διατήρησης χώρου.


 

 



Ποιός τα κάνει όλα αυτά;



Σε αυτό έχω αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση σχετικά με τις εξειδικεύσεις και τς ειδικότητες στην οδοντιατρική(Πατήστε εδώ για την ανάρτηση).Αν ο γενικός οδοντίατρος θεωρεί ότι μπορεί να φέρει σε πέρας τις οδοντιατρικές εργασίες , τότε απο το πρόγραμμα σπουδών του είναι αρκετά καταρτισμένος να το κάνει,ειδικά στις ηλικίες άνω των 6.Αλλιώς καλό είναι να παραπέμπει τα παιδάκια στον εξειδικευμένο παιδοδοντίατρο.

Αυτά είχα να σας πω για τις οδοντιατρικες εργασίες στα πρώτα δόντια των παιδιών.

Και μέχρι την επόμενη ανάρτηση..πολλά χαμόγελα!